Beschrijving: Als boekhandelaar Adam Snow op weg naar huis de verkeerde afslag neemt, stuit hij op een vervallen landhuis. Bij de voordeur aangekomen voelt hij opeens de onmiskenbare sensatie van een kleine, koude hand die in de zijne glijdt. Eerst is Adam vooral in verwarring over het incident, maar al snel krijgt hij last van angstaanvallen en nachtmerries. Wanneer hij op onderzoek uitgaat, krijgt hij steeds vaker en steeds onheilspellender bezoek van de kleine hand...
Mijn recensie: "Spookverhalen" zijn niet zo mijn ding, maar over deze schrijfster had ik al veel goeds gehoord dus toch maar eens lezen. Susan Hill schrijft dit verhaal vanuit de hoofdpersoon waardoor je meteen middenin het verhaal zit. De omschrijving van de omgeving waarin de hoofdpersoon zit is erg beeldend, je ziet het Engelse landhuis en het Franse klooster als het ware voor je. Het verhaal is met 128 bladzijdes kort genoeg, had niet langer hoeven zijn. De zinnen zijn kort en bondig, je wilt daardoor ook doorlezen. Alles wat je wilt weten wordt erin verteld en het slot is toch nog onverwacht. Conclusie: viel me niet tegen en ik denk dat ik ook de andere boeken van Susan Hill zal gaan lezen.
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
vrijdag 16 augustus 2013
Susan Hill - De kleine hand
Beschrijving: Als boekhandelaar Adam Snow op weg naar huis de verkeerde afslag neemt, stuit hij op een vervallen landhuis. Bij de voordeur aangekomen voelt hij opeens de onmiskenbare sensatie van een kleine, koude hand die in de zijne glijdt. Eerst is Adam vooral in verwarring over het incident, maar al snel krijgt hij last van angstaanvallen en nachtmerries. Wanneer hij op onderzoek uitgaat, krijgt hij steeds vaker en steeds onheilspellender bezoek van de kleine hand...
Mijn recensie: "Spookverhalen" zijn niet zo mijn ding, maar over deze schrijfster had ik al veel goeds gehoord dus toch maar eens lezen. Susan Hill schrijft dit verhaal vanuit de hoofdpersoon waardoor je meteen middenin het verhaal zit. De omschrijving van de omgeving waarin de hoofdpersoon zit is erg beeldend, je ziet het Engelse landhuis en het Franse klooster als het ware voor je. Het verhaal is met 128 bladzijdes kort genoeg, had niet langer hoeven zijn. De zinnen zijn kort en bondig, je wilt daardoor ook doorlezen. Alles wat je wilt weten wordt erin verteld en het slot is toch nog onverwacht. Conclusie: viel me niet tegen en ik denk dat ik ook de andere boeken van Susan Hill zal gaan lezen.
Mijn recensie: "Spookverhalen" zijn niet zo mijn ding, maar over deze schrijfster had ik al veel goeds gehoord dus toch maar eens lezen. Susan Hill schrijft dit verhaal vanuit de hoofdpersoon waardoor je meteen middenin het verhaal zit. De omschrijving van de omgeving waarin de hoofdpersoon zit is erg beeldend, je ziet het Engelse landhuis en het Franse klooster als het ware voor je. Het verhaal is met 128 bladzijdes kort genoeg, had niet langer hoeven zijn. De zinnen zijn kort en bondig, je wilt daardoor ook doorlezen. Alles wat je wilt weten wordt erin verteld en het slot is toch nog onverwacht. Conclusie: viel me niet tegen en ik denk dat ik ook de andere boeken van Susan Hill zal gaan lezen.
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)

Geen opmerkingen:
Een reactie posten